İnsan bazen birini kaybettiği için değil, bırakamadığı için yorulur. Hayatımızdaki birçok yük aslında bize ait değildir. Bitmiş ilişkiler, kapanmamış hesaplar, başkasının hatası için duyduğumuz suçluluklar, artık işlemeyen bağlar… Hepsi zamanla omzumuza yerleşir ve biz, fark etmeden onları hayatımızın doğal bir parçası sanırız. Oysa insanın en büyük gücü bir şeylere tutunmak değil, neyin bırakılması gerektiğini fark edebilmektir. Vedalaşabilmek, birini silmek değildir. Unutmak değildir. İnkâr et ...