Evren gürültüyle işlemez. Onu ayakta tutan şey bağıran ilkeler değil, sessiz dengelerdir. Kozmosun Sessiz Yasası, insanı bu
dengenin dışında konumlandıran modern bakışa karşı; onu evrenin kenarında duran bir gözlemci değil, varlığın kendi üzerine
düşünme biçimi olarak yeniden ele alıyor.
Bu kitapta insan, ne yalnızca biyolojik bir mekanizma, ne salt metafizik bir istisna, ne de toplumsal bir rolün toplamıdır.
İnsan burada; bağlılık ile bağımsızlık arasında, kibir ile nezaketi ...