Yüce, yalnızca estetik bir kategori olarak değil, dilin, anlatının ve insan deneyiminin sınırlarında ortaya çıkan özgül bir düşünme ve anlamlandırma biçimi olarak ele alınmaktadır. Korku ile hayranlık, dehşet ile büyülenme, kutsal ile grotesk gibi karşıtlıkları aynı anda içeren bu kavram, yazınsal anlatılarda çoğu zaman doğrudan tanımlar yoluyla değil, figüratif ve dolaylı temsiller aracılığıyla görünürlük kazanır. Anlatılarda Yüce Figürlerinin Çözümlenmesine Giriş, yüceyi soyut estetik tanımlar ...